عمدتا راه هایی که آدمها برای چگونه زیستن, چرایی زیستن و برای تعیین هدف زندگیشون پیش می گیرند (البته اونهایی که خودشون تصمیم می گیرند و چنین حقی برای خودشون قائلند) دو دسته هستند. در یک دسته اندیشه, عقل, منطق و تفکر معیار و ملاک و در نتیجه راهبره و در یک دسته دیگه, احساس, عشق, زیبایی و لذت.
آونهایی که اندیشه راهبرشونه سعی می کنند تا حد ممکن دنیا رو بصورت منطقی مدل و توجیه کنند. فلاسفه نمونه بارز این دسته هستند.
اونهایی که احساس راهبرشونه, با دغدغه (دقدقه!) همیشگی از دنیا و آنچه در اون اتفاق می افته, سعی می کنند به ندای درونی شون گوش بدند و راهشون رو پیدا کنند. تلاششون رو می کنند که تا جایی که امکان داره دنیا رو زیبا تر زندگی کنند.
راه این دو واقعا از هم جداست! اما به زیبایی گاهی به هم می رسند: در هنر.
تنها در هنره که وقتی هنرمند همه احساسشو به کار می گیره تا مطلبی رو به تصویر بگشه, مجسم کنه و موندگارش کنه, یه اندیشمند می تونه تفکراتشو در اون ببینه.
به قول هسه طبیعت دسته اول پدرانه و طبیعت دسته دوم مادرانه است!
کتاب نارتسیس و گلدموند هرمان هسه به زیبایی این دو رویکرد به زندگی, خصوصا رویکرد دوم یعنی احساس رو بیان کرده.
آونهایی که اندیشه راهبرشونه سعی می کنند تا حد ممکن دنیا رو بصورت منطقی مدل و توجیه کنند. فلاسفه نمونه بارز این دسته هستند.
اونهایی که احساس راهبرشونه, با دغدغه (دقدقه!) همیشگی از دنیا و آنچه در اون اتفاق می افته, سعی می کنند به ندای درونی شون گوش بدند و راهشون رو پیدا کنند. تلاششون رو می کنند که تا جایی که امکان داره دنیا رو زیبا تر زندگی کنند.
راه این دو واقعا از هم جداست! اما به زیبایی گاهی به هم می رسند: در هنر.
تنها در هنره که وقتی هنرمند همه احساسشو به کار می گیره تا مطلبی رو به تصویر بگشه, مجسم کنه و موندگارش کنه, یه اندیشمند می تونه تفکراتشو در اون ببینه.
به قول هسه طبیعت دسته اول پدرانه و طبیعت دسته دوم مادرانه است!
کتاب نارتسیس و گلدموند هرمان هسه به زیبایی این دو رویکرد به زندگی, خصوصا رویکرد دوم یعنی احساس رو بیان کرده.
+ نوشته شده در دوشنبه 25 اردیبهشت1385ساعت 9:19 قبل از ظهر توسط احسان
|
